22/12/2006 - 'GÜÇLÜ' OLUP YAZMALIYIM

Sen, en Güçlü'müz; Sahi yok musun? Hadi canım sen de! Gittin mi gerçekten? Hadi canım sen de!... Çıkar şu yüzündeki fersiz maskeyi, inan hiç yakışmadı.

Kurumadan bir yaprak, kopar da, düşer mi? Vakti gelmeden gider mi?

Hepimiz çok özledik seni. Proje çiziyorum, aklıma geliyorsun;

Siz bize 'cik cik' ler derdiniz. Bizse kızlarla oturup, sizin sınıfı çekiştirirdik. Onun serbest eli çok iyi, o çok yetenekli, o tam bir sanatçı, o çok başarılı olacak, o çok hırslı v.s. v.s....

Birimizin evinde toplanır, kendi projelerimizi tasarlardık. Hani kara kalem tasarım yaparken kapkara olur ya insanın elleri, hani fark etmeden yüzüne gözüne bulaştırır; kazaklarımızın, gömleklerimizin kolları simsiyah boyanırdı... Kömür işçilerine benzer suratlarımıza aynada bakıp gülerdik. Birbirimizin yüzlerinde beyaz kalan yerleri doldurur, kahkahalar atardık... Yeniden tasarımlarımızın başına döner, bi daha incelerdik, az uzaklaşıp bi daha, az uzaklaşıp bi daha bakardık... Sonra 'yok, yarın bi de o görsün derdik'... Tüm eskizleri rulo yapıp, okula götürürdük. Ders arasında sizin olduğunuz kahveye gidip, sizi yakalamaya çalışırdık. Senden tashih alanımız en şanslımızdı, usulca sıramızın gelmesini bekler, kara kalem tutuşunu izler, hayran hayran bakardık...

Gel şu projemi bi tashih et, bak kalıcam sonra!

Ahh, şimdi... Şimdi bir ağıtsın dudaklarımızda...

Okey oynardık hep birlikte. Taş çalardın, kızardık... Eşli oynardık, siz birbirinize kaş göz yapıp, anlaşırdınız. Biz sizin mesajlaşmanıza bakmaktan doğru dürüst taşlarımızı bile dizemezdik. Yenerdiniz sonra bizi, yine de kıyamaz, hesabı ödeyip kalkardınız. Söz, taş ta çalsan, ses etmeyeceğim, hadi çık gel artık!

Dilim varmıyor gidişini demeye. Filizlenmedi mi umutların? Son kez aşağıya bakarken, kadın kokan bir rüzgar okşamadı mı saçlarını? Sıcak bir ürperti duymadın mı? Meltem olup 'gitme' demedi mi? Annenin süt verdiği göğüslerinden yükselen çığlığı işitmedin mi? Ve babanın 'durrr' diyen gözlerini hissetmedin mi?...

Yakışmaz büyük mimar üç kuruşluk kaldırım taşına...

Vazgeçişin kazındı parçalandığın kaldırım taşına. Gidişini haykırdı tüm sokak... Gece bekçisinin düdüğüne benzer bir çığlık duyuldu... 'Bi yaşamayı bile beceremedi de gitti' diyecekler bak!

Kaç satır yazdım ve sildim senin için bilsen. Hiç biri seni uğurlayamadı... Ne kadar denesem de, boğazımdaki düğümü anlatamadı. Göz yaşlarımla ıslanmış parmaklarım, kelimeleri ıslatamadı. Karanlığa düşen seni resmedemedim. Yetmedi hiç bir cümle gidişine...

Yetersiz geldi bütün kelimeler, bilmem kaç word dosyası açtım senin için, bilmem kaç gece, bilmem kaç ay... Her seferinde seni yazmaya çalışıp, salya sümük ağlamaya başladım... Sümüklerimi kollarıma silip yazmayı bıraktım. Hakkını verememekten korktum.Yine öyleyim şu an, gecenin bir yarısı yine seni düşünüyorum.

Gidişin gibi, bu yazı da sana yakışmadı...

Affet...

.....

'Depresyon, basit keyifsizlikten, cesaretsizlik, kendine güvensizlik, yaşama isteğinin bitmesi, yaşamayı reddetme ve çaresizlik içindeki melankoliye kadar varan basamaklar göstermektedir. Depresyona girmiş bir hasta yorgunluktan, bitkinlikten ve hiçbir şey yapamamaktan yakınır, depresyon ağır derecelere varmışsa kendini ölü gibi hisseder, yüreğinde, göğsünde ağır bir baskı duygusu, "sonsuz bir boşluk hissi" vardır. Bütün duyguların böylesine ölmesi o derece fazla olur ki, hastaların "üzülme yeteneklerini de yitirdiklerinden" söz edilir. Depresyonun en belirgin özellikleri; şiddetli uykusuzluk, iştahsızlık, düşünce bozuklukları, anımsamada zorluk çekme, hiçbir şeyden zevk alamama, aşırı kaygı, geleceği karanlık ve umutsuz görme ve bu durumdan kurtulamayacağını zannetme, sorunlarıyla başa çıkamayacağına inanma, hayatın anlamsız ve bir hiç olduğu duygusu, kendini başarısız görme, suçlama ve ilerleyen yaşlarda görülen yaşlanma duygusudur.

İntihar nedenleri arasında depresyon ilk sıralarda yer almaktadır.. Araştırmalara göre intihar kurbanlarının % 45 ile % 64'ünün geçmişte depresyon sorunları olduğu belirtilmektedir. Kişide uyandırdığı acı ve yetersizlik duygusunun yanı sıra depresyon ölümcül bir hastalıktır. İnsanın enerjisini sıfırlayan ve tehlikeli hastalıklar sınıfına giren depresyon hastalığına yakalananların %15'i her yıl intihar teşebbüsünde bulunmaktadır. Depresyon hastalarının sadece %18'i tedavi görmektedir. Oysa ki tedavisi mümkündür.'

'Bedenlerini öldürmek isteyenler Tanrının yasasını çiğnerler. Ruhlarını öldürmek isteyenler de aynı şeyi yaparlar, onların işledikleri günahı, insanlar açık seçik görmese de...'

Paulo Coelho

Leyla Ayyıldız

2007-12-01 23:40:08 - eline sağlık

2006-12-22 15:15:10 - Kahve Molası'nda Eklenenler